Meren van Tanzania
Lake Manyara (National Park)
Het Lake Manyara National Park is een mooi en interessant park in Tanzania met een groot aantal wilde dieren. Het park beslaat slechts 330 km² – naar Tanzaniaanse maatstaven klein – waarvan tweederde water is. Net zoals de meeste andere meren van de Rift Valley is het Manyarameer een ondiep sodameer dat gevoed wordt met grondwater en afhankelijk van het seizoen in omvang verschilt. De rest is een dunne strook land dat is ingeklemd tussen het meer en de rotsen en alleen via één onverharde kan worden bereikt. Het park en het meer danken hun naam aan het Manyara-struikgewas, dat door de Maasai wordt gebruikt om hun velden te omheinen. Bij de ingang van het park treft u Manyara-struikgewas aan. Het eerste deel van het park bestaat uit dichte grondwaterbossen met hoge bomen, waaronder Mahonie-bomen, crotons, vijgenbomen en diverse soorten palmen. Rond de dichte ondergroei van wilde bloemen vliegen talloze vlinders. Dit deel van het park is echter minder geschikt om wild te spotten. Als u verder het park inrijdt, kunt u naast de weg groepen anubisbavianen en sykesapen zien spelen. Bosbokken maken zich los uit de struiken en na een bocht zou u best een olifant op de weg kunnen zien. Olifanten maken vaak gebruik van de weg om niet door de dichte ondergroei te hoeven lopen. Denk er ook aan om omhoog te kijken. Net als in Tarangire zitten de leeuwen hier soms in de bomen en verder leeft hier een groot aantal luipaarden, hoewel u geluk moet hebben om die te zien. Als de grote katten u mijden, zijn er altijd nog vogels om te bekijken. Hoe verder u het park ingaat, des te droger het wordt. Langzamerhand opent het bos zich en verandert de begroeiing in koortsbomen en baobabs. De wijziging van vegetatie brengt ook andere soorten wild met zich mee. In dit deel van het park leven buffels, gnoes, zebra’s en giraffen. In de lucht cirkelen vechtarenden en berghanen op zoek naar een prooi. Aan de zuidkant van het park ligt een aantal borrelende en stomende hete bronnen die met hun chemische stoffen de omliggende grond alle kleur van de regenboog hebben gegeven.
Flamingo's zijn een van Lake Manyara's kenmerken, met grote aantallen geschat op rond de drie miljoen. De flamingo’s geven het meer vanaf een afstand gezien een wazige, roze tint. Een nog steeds onopgelost mysterie vond plaats tussen juni en juli 2004, toen duizenden flamingo’s zijn gestorven aan de kust. De oorzaak van de dood is nog steeds onbekend. In 2008 was de totale bevolking gelukkig weer hersteld en het merendeel van de tijd kunnen zij worden aanschouwd op het meer. Flamingo's hebben ook een soort van migratie en het kan gebeuren dat u een bezoek brengt aan het prachtige Lake Manyara park en er geen flamingo’s aanwezig zijn. De vogels verdwijnen ongeveer 2 tot 3 maanden per jaar naar andere meren om te broeden.
Aanbevolen accommodaties in en bij Lake Manyara National Park:
Lake Manyara Serena Safari Lodge, middenklasse accommodatie buiten het park. Lake Manyara Serena is een echte Serena Lodge en vrij massaal. Het biedt een uitstekende accommodatie mogelijkheid met ruime kamers, zwembad en mooi uitzicht op Lake Manyara.
Migunga Forest Camp, eenvoudig tentenkamp buiten het park. Migunga Forest Camp heeft 19 semi permanente tenten waar u overnacht met de bush geluiden op de achtergrond.
Kirurumu Tented Lodge, middenklasse tentenkamp buiten het park. Kirurumu is een kleinschalige accommodatie met schitterend uitzicht op Lake Manyara. Er zijn 22 goed ingerichte tenten en voor mensen op huwelijksreis zijn er 2 mooie suites beschikbaar.
Lake Victoria
Lake Victoria (ook bekend als Victoria Nyanza) is het grootste meer van Afrika en het op één na grootste zoetwater meer op aarde. De ligging is in het hart van Oost-Afrika tussen Tanzania, Oeganda en Kenia. Met een oppervlakte van 69.484 km² is het ongeveer zo groot als Ierland en tevens is het de bron van de Nijl. Ondanks het grote oppervlakte van het meer is het niet erg diep, maximaal slechts 81 meter. Het grootste eiland is Ukerewe Island, met een oppervlakte van 560 km². Het meer heeft verder een groot aantal kleinere eilanden. Geologisch gezien is het Victoriameer nog erg jong, het is slechts rond de 500.000 jaar oud. Er zijn aanwijzingen dat het meer ongeveer 14.700 jaar geleden volledig droog is geweest. Toen het water terug kwam werd het snel bevolkt door vissen uit de rivieren. Ze pasten zich aan en er ontstond een kleine evolutionaire explosie die resulteerde in een enorm rijke fauna. In het Victoriameer waren er ongeveer 2500 verschillende soorten, terwijl er bijvoorbeeld in heel Europa slechts ruim 200 soorten zoetwatervissen zijn. Het is om deze reden dat het Victoriameer wordt beschouwd als een modelsysteem en onderzoeksproject in de evolutie theorie. Deze rijke fauna is vandaag de dag grotendeels een zaak van het verleden. In de jaren 50 werd de nijlbaars, een grote roofvis, door de mens geïntroduceerd in het meer ter bevordering van de visserij. Na 20 jaar was er een plotselinge explosie van de nijlbaars bevolking. Deze verspreiding ging zo snel dat een zeer groot deel van de vis (met name de cichliden) in het meer is uitgestorven. De bioloog Tijs Goldschmidt heeft dit fenomeen uitgebreid onderzocht. De grote nijlbaars wordt door de lokale bevolking gevangen en na bewerking in fabrieken naar Europa gevlogen. Door deze handel en het extra werk dat het genereert voor de arme bevolking, overweegt de regering van Tanzania niet om iets te doen aan de problemen of aan de uitroeiing van de vis. Helaas profiteert de lokale bevolking echter nauwelijks van de winsten die gemaakt worden en is het gebied gekenmerkt door armoede. In het meer vindt u nijlpaarden en de knaagdiersoort Pelomys isseli kan worden gezien op een aantal eilanden in het meer. Lake Victoria is de belangrijkste bron van water voor de Nijl. Het meer verzamelt het regenwater uit de rivieren die vanuit het westen van Kenia, het noorden van Tanzania, Burundi en Rwanda in het Victoriameer stoomt. Het Victoriameer werd in 1858 ontdekt (tenminste voor de westerse wereld) door de Britse ontdekkingsreiziger John Speke. Het werd vernoemd ter ere van koningin Victoria, destijds koningin van Groot-Brittannië en Ierland
Aanbevolen accommodatie aan Lake Victoria:Speke Bay Lodge, middenklasse accommodatie aan het meer. De Speke Bay Lodge is een gezellige accommodatie waar u in een bungalow aan het water verblijft. Er zijn allerlei activiteiten mogelijk zoals kanotocht en mountainbiken
Lake Eyasi
Lake Eyasi, gelegen ten zuiden van het Serengeti National Park en onmiddellijk ten zuidwesten van de Ngorongoro Krater, is een van de vele meren op de vlakte van Great Rift Valley. De zuidwestelijke flank van de vulkaan Ngorongoro loopt uit in het noordoosten van het meer. Het meer is grotendeels rechthoekig, met uitzondering van de zuidoost zijde, die ondieper lijkt te zijn doordat sediment zich heeft afgezet en de kust vult. Het grootste deel van de voormalige kustlijn kan worden geïdentificeerd door de kleurverandering rond de vrij steile ingepolderde omtrek van het meer. Seizoensgebonden schommelingen van de waterstand in het meer zijn groot. Bij Lake Eyasi kunt u de Hadzabe stam ontmoeten, zij wonen hier al meer dan 10.000 jaar en zijn afstammelingen van de Bosjesmannen. Verder hebben ook de Datoq Stam hun thuis bij Lake Eyasi gevonden.
Aanbevolen accommodaties in en bij Lake Eyasi:
Tindiga Tented Lodge, middenklasse tentenkamp bij Lake Eyasi. Tindiga Tented Camp is gelegen in een prachtig natuurgebied en heeft een rustiek karakter. Er zijn 10 mooie tenten die op ruime afstand van elkaar zijn geplaats.
Kisima Ngeda Tented Camp, middenklasse tentenkamp aan de oever van Lake Eyasi. Kisima Ngeda is een wonderschoon traditioneel safarikamp en heeft 7 tenten die allemaal aan de over van Lake Eyasi zijn geplaatst.
Lake Natron
Op de grens tussen Tanzania en Kenia ligt Lake Natron in het midden van een vulkanisch maanlandschap in de Rift Valley. De bijzondere kleuren van Lake Natron zijn het gevolg van de blauwe algen die goed gedijen in het zoute water van dit meer. Wandelen naar het meer, de beekjes en watervallen op de nabijgelegen steile helling is een unieke ervaring. In het noorden van het meer zijn luchtspiegelingen een regelmatig gezien en mystiek verschijnsel. In het droge seizoen verdampt veel water uit het meer en het resterende water verzout. In deze omgeving gedijen zowel micro-organismen zoals blauwalgen uitstekend. De pigmenten hiervan veroorzaken een diep rode kleur in de diepere gedeelten van het meer, en oranje in de ondiepere delen van het meer. Maar dat is niet alles wat er kleurrijk is: Lake Natron is de enige broedplaats van de dwergflamingo's. Elk jaar komen er twee miljoen dwergflamingo’s samen om hun eieren te leggen en te broeden. Ze eten de blauwgroene algen met rood pigment en zij krijgen zo de roze kleur.
Aanbevolen accommodaties in en bij Lake Natron:
Lake Natron Camp, heel eenvoudige tentenkamp bij Lake Natron. Bij Lake Natron Camp draait alles om de natuur, de eenvoud en het ontspannen de dag doorbrengen. De tenten zijn eenvoudig en de meeste tijd spendeert u buiten met het genieten van de natuur en het landschap.
Lake Natron Tented Camp, middenklasse accommodatie bij Lake Natron. Lake Natron Tented Camp heeft 9 grote en compleet ingerichte safaritenten. Er is een kleine natuurlijk zwembad en diverse activiteiten mogelijkheden, vulkaan beklimmen, Lake Natron bezoeken, wandelen en Maasai interactie.
Lake Tanganyika
Dit uitgestrekte meer in het diepe binnenland werd voor het eerst medio 1800 bekend gemaakt aan de Europese wereld door de Engelse ontdekkingsreizigers Richard Burton en John Speke. Tijdens hun speurtocht naar de bron van de Nijl, arriveerden zij in februari 1858 aan de oever. Hier kwamen ze tot de ontdekking dat de Ruzizi rivier in het noorden, waarvan ze tot dan toe dachten dat dit de Nijl was, het meer instroomde in plaats van uitstroomde. Hun ongelooflijke reis wordt beschreven in de film 'Mountains of the Moon'. Het Tanganyika meer ligt in zowel Tanzania, Burundi, DR Congo en Zambia. Het is het langste zoetwatermeer in de wereld. De immense diepte komt door de ligging in de Great Rift Valley, die ook haar steile kustlijn heeft veroorzaakt. Hij bereikt een diepte van 1433 meter wat een verbazingwekkende 642m beneden de zeespiegel is. Het meer strekt zich uit van noord naar zuid over een afstand van 677 kilometer en is gemiddeld ruim vijftig kilometer breed. De heldere wateren bevatten meer dan 350 verschillende soorten vis en is bekend vanwege de export van aquariumvissen. Het vruchtbare circulerende oppervlaktewater, hoewel zonder getijde, levert overvloedig plankton voor haar inwoners die op hun beurt weer de broodnodige eiwitten verzorgen voor zowel de lokale bevolking als de exportmarkten. De harde wind die uit de omliggende bergen waait helpt de voortdurende beweging van het water wat verspreiding van bilharzia tegengaat. Het Taganyika meer is in wezen een zee die omringd is door land, maar in jaren waar zware regenval is stroomt het meer over naar de Lukuga rivier, op zijn beurt de Lualaba rivier in DR Congo voedend. Net zoals bijvoorbeeld Lake Malawi is Lake Tanganyika zeer oud, en de combinatie van haar leeftijd en ecologische isolatie heeft geleid tot de ontwikkeling van unieke vispopulaties. Omdat er nog steeds nieuwe soorten worden ontdekt in deze opmerkelijke meren, is het moeilijk om te bepalen welke de meeste diversiteit heeft, maar op zijn minst kan worden gezegd dat deze twee meren wereldwijd in termen van biodiversiteit uniek zijn.
